ಗದಗ: ಇತಿಹಾಸ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗದಗ ಜಿಲ್ಲೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮೂಲಭೂತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಯದಿರುವುದು ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬದಲಾಗಿವೆ, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಘೋಷಣೆಯಾಗಿವೆ.
ಆದರೆ ಗದಗದ ಜನರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಬದಲಾವಣೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಈಗ ಮಾಹಿತಿ ಸಾಮ್ರಾಟದ ವಿಶೇಷ ತನಿಖೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಪ್ರಶ್ನೆ.ಗದಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಎದುರಾಗುವುದು ಉದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಯುವಕರು ಶಿಕ್ಷಣ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಪುಣೆ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ನಗರಗಳತ್ತ ತೆರಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏಕೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ? ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಹೂಡಿಕೆಗಳು ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಲ್ಲ? ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಭೂಮಿ, ರಸ್ತೆ, ವಿದ್ಯುತ್, ನೀರು ಮತ್ತು ಇತರ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯಾಗಿದೆ? ಹೂಡಿಕೆದಾರರನ್ನು ಗದಗದತ್ತ ಸೆಳೆಯಲು ಇದುವರೆಗೆ ನಡೆದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಫಲಿತಾಂಶವೇನು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಕೃಷಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಾಗಿರುವ ಗದಗದಲ್ಲಿ ರೈತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಮಳೆ ಆಧಾರಿತ ಕೃಷಿಯ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ, ನೀರಾವರಿ ಸಮಸ್ಯೆ, ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಬೆಲೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಗಳ ಕೊರತೆ ರೈತರ ಆದಾಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೃಷಿಗಾಗಿ ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನುದಾನಗಳು ಘೋಷಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳ ನೈಜ ಪರಿಣಾಮ ಎಷ್ಟು ರೈತರಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ? ಯಾವ ಯೋಜನೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಬಂದಿದೆ? ಎಷ್ಟು ಹಣ ಖರ್ಚಾಗಿದೆ? ಎಷ್ಟು ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿವೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ತನಿಖೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಅನುದಾನ, ವೈದ್ಯರು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಲಭ್ಯತೆ, ಔಷಧಿ ಪೂರೈಕೆ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉಪಕರಣಗಳ ಬಳಕೆ ಹಾಗೂ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಸೇವೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ ನಿಜವಾದ ಚಿತ್ರಣ ಹೊರಬರಬಹುದು
. ಗಂಭೀರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಜನರು ಬೇರೆ ನಗರಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏಕೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ? ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಅನುದಾನ ಮತ್ತು ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಸೇವೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಂತರವಿದೆಯೇ? ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ; ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರವಾಗಿದೆ.ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೊಂದು ವಿರೋಧಾಭಾಸ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳಿದ್ದರೂ, ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯಲು ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಕಾಶಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿವೆಯೇ? ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಎಷ್ಟು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪದವಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ? ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ತೆರಳುವ ಯುವಕರ ಪ್ರಮಾಣ ಎಷ್ಟು? ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಗದಗದ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವ ಹೊಂದಿರುವ ಹಲವು ಸ್ಥಳಗಳಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ, ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ? ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಅನುದಾನ ಎಷ್ಟು? ಅದರಡಿ ಕೈಗೊಂಡ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ಯಾವುವು? ಅವುಗಳ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಏನು? ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ
.ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣದ ಬಳಕೆಯೂ ತನಿಖೆಯ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವಾಗಬೇಕು. ರಸ್ತೆ, ಚರಂಡಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಕಟ್ಟಡ, ಉದ್ಯಾನ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಕಾಮಗಾರಿಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಖರ್ಚಾದ ಹಣದ ನಡುವೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಇದೆಯೇ? ಟೆಂಡರ್ ಪಡೆದ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರು ನಿಗದಿತ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಮಗಾರಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಕಾಮಗಾರಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನವೇ ಬಿಲ್ ಪಾವತಿಯಾಗಿದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತದ ತನಿಖೆಯಾಗಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ತರಲಾಗಿದೆ? ಎಷ್ಟು ಯೋಜನೆಗಳು ಘೋಷಣೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿವೆ? ಎಷ್ಟು ಯೋಜನೆಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿವೆ? ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಬಂದ ಅನುದಾನ ಎಷ್ಟು? ಅದರ ಬಳಕೆ ಹೇಗಾಗಿದೆ? ಮುಂದಿನ ಐದು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಯೋಜನೆ ಏನು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಜನರು ಕೇಳುವ ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗಳು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯದೆ ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಆಡಳಿತದ ಕರ್ತವ್ಯ. ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬ, ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣದ ದುರುಪಯೋಗ ಕಂಡುಬಂದರೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಮಾಹಿತಿ ಸಾಮ್ರಾಟದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸರಳವಾಗಿದೆ — ಗದಗಕ್ಕೆ ಹಣ ಬರುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಆ ಹಣದಿಂದ ಗದಗಕ್ಕೆ ಏನು ಸಿಕ್ಕಿದೆ?ಅನುದಾನ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಸೇವೆ ಸುಧಾರಿಸಿದೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಯೋಜನೆ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಜನರ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕು, ಯುವಕರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗಬೇಕು, ರೈತರ ಬದುಕು ಸುಧಾರಿಸಬೇಕು, ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರೆಯಬೇಕು, ರಸ್ತೆ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಬಲವಾಗಬೇಕು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿಗೂ ಲೆಕ್ಕ ಇರಬೇಕು.
ಗದಗ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಗದಗ ಏಕೆ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹುಡುಕುವುದು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ. ಯಾವ ಇಲಾಖೆ ಎಷ್ಟು ಅನುದಾನ ಪಡೆದಿದೆ? ಎಷ್ಟು ಖರ್ಚಾಗಿದೆ? ಯಾವ ಯೋಜನೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ? ಯಾವುದು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ? ಎಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬವಾಗಿದೆ? ಎಲ್ಲಿ ಲೋಪವಾಗಿದೆ? ಜನರಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತಿವೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ತನಿಖೆಯೇ ಮುಂದಿನ ಹಂತ.
ಗದಗಕ್ಕೆ ಕರುಣೆ ಬೇಡ — ಹಕ್ಕಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬೇಕು.ಭರವಸೆ ಬೇಡ — ಫಲಿತಾಂಶ ಬೇಕು.ಘೋಷಣೆ ಬೇಡ — ನೆಲದ ಮೇಲಿನ ಕಾಮಗಾರಿ ಬೇಕು.ಅನುದಾನದ ಲೆಕ್ಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ — ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಬೇಕು.ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಲೇಖನವಲ್ಲ
.ಗದಗದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ.— ಮಾಹಿತಿ ಸಾಮ್ರಾಟವಿಶೇಷ ತನಿಖಾ ವರದಿ | ಜನರ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಧ್ವನಿ
About the Author
