ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದಿನ. ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತೊಂದರೆಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ಲಕ್ಷ್ಮೇಶ್ವರದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಕ್ಲಿನಿಕ್‌ಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಹೋದೆ. ವೈದ್ಯರು ನನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ನಂತರ ಕೆಲವು ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು
. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತ್ರೆಯ ಹೆಸರು “ಮೆಪ್ಟಲ್ ಪ್ಲಸ್”.ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಭಾಗವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ನಾನು ಆ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ದಿನವೇ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿತು – “ನನಗೆ ನೀಡಲಾದ ಈ ಮಾತ್ರೆ ಯಾವ ಔಷಧಿ? ಯಾವ ರೋಗಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ? ಇದನ್ನು ನೀಡುವ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಯಾವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ?”ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.
ಅವು ಕ್ರಮೇಣ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ತನಿಖೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟವು.ನಾನು ಸಂಬಂಧಿತ ಇಲಾಖೆಗಳ ದಾಖಲೆಗಳು, ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶಗಳು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೋಂದಣಿ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಕುರಿತು ಅಧ್ಯಯನ ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನದ ಉದ್ದೇಶ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೆಂದು ಘೋಷಿಸುವುದು ಅಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಪಾಲನೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ
.ನನ್ನ ಪರಿಶೀಲನೆಯ ವೇಳೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ಒಂದು ಆದೇಶ ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿತ ವೈದ್ಯರು ಕರ್ನಾಟಕ ಆಯುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಯುನಾನಿ ವೈದ್ಯರ ಮಂಡಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ಪರಿಗಣಿಸುವಂತೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿತ್ತು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಆ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅರ್ಹತೆ ಅಥವಾ ಅನರ್ಹತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಕಾರಣಸಹಿತ ಆದೇಶ ನೀಡುವಂತೆ ಮಾತ್ರ ಸೂಚಿಸಿತ್ತು.ಇದರಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.
ಆ ಅರ್ಜಿಯ ಮೇಲೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಾವ ಆದೇಶ ಹೊರಬಂದಿತು?ನೋಂದಣಿ ಮಂಜೂರಾಯಿತೇ?ಯಾವ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನೋಂದಣಿ ನೀಡಲಾಯಿತು?ನೋಂದಣಿಯ ದಿನಾಂಕ ಯಾವುದು?ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ನಂತರ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಡ್ರಗ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್ಸ್ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ನಡೆದ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಆ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾದ ಆರೋಪಗಳು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಜನರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಆರೋಪ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತಾಗುವವರೆಗೆ ಅದು ಕೇವಲ ಆರೋಪವೇ ಹೊರತು ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.
ಈ ಅನುಭವ ನನಗೆ ಒಂದು ಪಾಠ ಕಲಿಸಿತು – ರೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವ ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರೋಗಿಯೂ ಕೇಳಬಹುದಾದ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು:ನನಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಔಷಧಿಯ ಹೆಸರು ಏನು?ಅದು ಯಾವ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ?ಅದರ ಅಡ್ಡಪರಿಣಾಮಗಳು ಯಾವುವು?ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ವೈದ್ಯರ ನೋಂದಣಿ ಯಾವ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿದೆ?ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಔಷಧಿಯ ಬಿಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಸ್ಕ್ರಿಪ್ಷನ್ ಪಡೆಯಬಹುದೇ?ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಯಾರನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಲು ಅಲ್ಲ;
ತಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು.ನಾನು ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆಯುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಯುನಾನಿ ವೈದ್ಯರ ಮಂಡಳಿ, ಔಷಧ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇಲಾಖೆ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಚೇರಿಗಳಿಂದ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ವಾಸ್ತವಾಂಶವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮುಂದೆ ಇಡುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ.ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಲ್ಲ; ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಹೌದು.
ಈ ಲೇಖನವು ಯಾರನ್ನೂ ಅಪರಾಧಿಯೆಂದು ಘೋಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಗಿಯ ಅನುಭವದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಪಯಣ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ತನಿಖೆಯ ಆರಂಭ.ಸತ್ಯ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಅದು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳು, ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಹೊರಬರಬೇಕು.
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ, ಕಾನೂನು ಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವವೇ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬಲ.
About the Author
